«لغت نامه دهخدا»
[کَ دَ] (مص مرکب)بارانی از شمشیر بر دشمن فروریختن. جنگی سخت با شمشیر کردن : بر ایشان یکی تیغ باران کنید بکوشید و رزم سواران کنید. فردوسی. رجوع به تیغ و ترکیبهای آن و مادهء قبل شود.