تیغ بازی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) با هم بازی کردن به شمشیر... و همچنین دوتیغه بازی کردن. (آنندراج). شمشیربازی. نبرد کردن با شمشیر :
کاینجا نه حدیث تیغ بازی است
دلالگییی به دلنوازی است.نظامی.
سوسن ز سر زبان درازی
شد در سر تیغ و تیغ بازی.نظامی.
داشت از تیغ و تیغ بازی دست
فارغانه به رود و باده نشست.نظامی.
میدان تیغ بازی برق است روزگار
بیچاره دانه ای که سر از خاک برکشید.
صائب (از آنندراج).
رجوع به تیغ و ترکیبهای آن و مادهء بعد شود.