تیغ گذار

«لغت نامه دهخدا»

[گُ] (نف مرکب) شمشیرزن :
حمله ها بر به طبع تیغ گذار
رزمها کن به وهم تیرانداز.مسعودسعد.
حربهای ایشان در آن محاربات چون قضا تیغ گذار و چون زمانه عمرخوار بود. (ترجمهء تاریخ یمینی چ 1 تهران ص 69).