تیغ گر

«لغت نامه دهخدا»

[گَ] (ص مرکب) تیغ ساز. آنکه تیغها را بسازد. (آنندراج) :
مغنی ز دف ساختی چون سپر
به قانون خبرگیر ازین تیغ گر.
طغرا (از آنندراج).
رجوع به تیغ ساز شود.