تیفن

«لغت نامه دهخدا»

[فُ] (اِخ)(1) در مصر قدیم خدای شر و ظلمات و بی حاصلی بود. (از لاروس). رجوع به قاموس الاعلام ترکی ذیل کلمهء تیفون شود.
(1) - Typhon.