مسبه

«لغت نامه دهخدا»

[مِ سَبْ بَ](1) (ع ص) آنکه مردم را دشنام بسیار دهد. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). مِسبّ. و رجوع به مسب شود.
(1) - در اقرب الموارد به فتح اول ضبط شده است.