«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ رِ] (ع ص) نعت فاعلی از مصدر استجراح. عیب و فساد بیرون آورنده. (آنندراج). || خراب و فاسد و تباه. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به استجراح شود.