مستحاثات

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص، اِ) جِ مستحاثه. آنچه از زیر و بالا کردن زمین یابند و از جستجوی در آن با زیر و رو کردن بدست آرند. (یادداشت مرحوم دهخدا).
- علم مستحاثات و آثار محجره(1)؛ علم حفاری و سنگواره شناسی.
(1) - Paleontologie.