«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ فِءْ] (ع ص) نعت فاعلی از استدفاء. لباس گرم پوشیده. (ناظم الاطباء). آنکه دفاء و جامهء گرم پوشد. (اقرب الموارد). || گرم کننده خود را بوسیلهء جامه یا آتش و غیره. (اقرب الموارد). و رجوع به استدفاء شود. || در عبارت ذیل از جهانگشای جوینی (چ طهران ص4) می نماید که معنی کلمه توسعی دارد. مث گرمی خواهنده در آغوش کسی و نظایر آن : هر مزوری وزیری و هر مدبری دبیری و هر مستدفئی مستوفیی. (جهانگشای جوینی چ تهران ص 4).