مستدیر

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استداره. گردنده. (آنندراج) (اقرب الموارد). دور زننده. || هر چه گرد باشد و مدور. (غیاث) (آنندراج) (اقرب الموارد). مدور. دایره ای. گرد :
گردنده و رونده به فرمان حکم اوست
گردون مستدیر و مه و مهر مستنیر.سوزنی.
هر جسم حرکت کند حرکتی مستقیم یا حرکتی مستدیر... (مصنفات بابا افضل ص396 ج 2). و رجوع به استداره شود.