«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ عِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرعاف. اسب درگذرنده از اسبان و پیش شونده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به استرعاف شود.
