«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ فِ] (ع ص) نعت فاعلی از استرفاع. آنکه رفع و برداشتن چیزی خواهد از کسی. (منتهی الارب). خواهندهء بالا بردن چیزی. (اقرب الموارد). رجوع به استرفاع شود.