مستضربه

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ رِ بَ] (ع ص) مؤنث مستضرب: ناقه مستضربه؛ ناقهء آزمند گشن شده. (منتهی الارب). رجوع به مستضرب و استضراب شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر