مستظهری

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ هِ ] (اِخ) محمد بن احمدبن حسین بن عمر شاشی، مکنی به ابوبکر و ملقب به فخرالاسلام مستظهری، از رؤسای شافعیان در عراق. وی بسال 429 ه . ق. متولد شد سپس بسال 504 تدریس نظامیهء بغداد را بعهده گرفت و بسال 507 ه . ق. درگذشت. او راست: حلیه العلماء فی معرفه مذاهب الفقهاء، العمده فی فروع الشافعیه، تلخیص القول. (از الاعلام زرکلی ج 6 ص 210 از وفیات الاعیان و طبقات السبکی).