مستعبره

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ بِ رَ / مُ تَ بَ رَ] (ع ص)تأنیث مستعبر. زن که بهرهء خود از شوی نگیرد. (منتهی الارب). رجوع به استعبار و مستعبر شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر