«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ تِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعتاب. رضا و خوشنودی خواهنده از کسی. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || رضادهنده و راضی کننده کسی را. (اقرب الموارد). رجوع به استعتاب شود.