«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعصام. آنکه سخت می گیرد چیزی را و ضبط می کند. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). مستمسک و چنگ درزننده به کسی یا به چیزی. (اقرب الموارد). - مستعصم بالله؛ چنگ درزننده و آویزنده و مستمسک به خداوند. رجوع به استعصام شود.