«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعقاب. عورت و شکوخه خواهنده از کسی. (منتهی الارب). عورت یا لغزش کسی را خواهنده. (اقرب الموارد). || پیروی کننده. (ناظم الاطباء). رجوع به استعقاب شود.