«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ کِ] (ع ص) نعت فاعلی از استعکاد. شتر و یا سوسمار فربه شده. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || شکار پنهان شده. (منتهی الارب). || آب جمع شده. (اقرب الموارد). رجوع به استعکاد شود.