مستغفرین

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ فِ] (ع ص، اِ) جِ مستغفر (در حالت نصبی و جری). طلب کنندگان آمرزش. آمرزش خواهان : الصابرین و الصادقین و القانتین و المنفقین و المستغفرین بالاسحار. (قرآن 3/17). و رجوع به مستغفر و استغفار شود.