«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ غِل ل] (ع ص) نعت فاعلی از استغلال. غله آوردن خواهنده. || مزدوری گیرنده کسی را و او را بر کشانیدن غله دارنده. (از منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || گیرندهء غله از مستغلات. (اقرب الموارد). رجوع به استغلال شود.