«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استفاقه. مرد بسیارخواب. (منتهی الارب). || بیمار که از بیماری به شده باشد. || خفته که بیدار شده باشد. || شخص مست که بهوش آمده باشد. || غافل که از غفلت خود بیدار شده باشد. (از اقرب الموارد). و رجوع به استفاقه شود.