مست کار

«لغت نامه دهخدا»

[مَ] (ص مرکب) چیزی مسکر. (آنندراج). مستی آورنده. || دائم الخمر. (آنندراج). مست کاره. و رجوع به مست کاره شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر