«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ لَذْ ذا] (ع ص، اِ) جِ مستلذ و مستلذه. چیزهای مرغوب که بدان لذت گیرند. (غیاث) (آنندراج). رجوع به مستلذ و استلذاذ شود.
