«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ طِ] (ع ص) نعت فاعلی از استلطاف. لطیف شمرنده و لطیف یابنده چیزی را. (اقرب الموارد). || چسباننده چیزی را بر بازو و جنب خود. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). رجوع به استلطاف شود.