«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ فِ] (ع ص) نعت فاعلی از استلفاث. استنباط کننده. || گیرنده چیزی را بطور کامل. || کتمان کننده خبر را. || برآورنده حاجت را. (از اقرب الموارد). رجوع به استلفاث شود.