«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استلاطه. پسر خواننده غیری را. (از منتهی الارب). آنکه کسی را به فرزندی ادعا کند در حالی که فرزند او نباشد. (از اقرب الموارد). || برخود چسباننده. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || واجب کننده. (از منتهی الارب). رجوع به استلاطه شود.