«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ] (ع ص) نعت فاعلی از استمشاء. داروی مسهل خورنده. (از منتهی الارب). آنکه داروی مسهل می خورد. || گرفتار شکم روش و اسهال. (ناظم الاطباء). رجوع به استمشاء شود.