مستمیث

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ] (ع اِ) پوست تنک چسبیده به سپیدهء خایهء مرغ و تخم مرغ. (از منتهی الارب). مستمیت. و رجوع به مستمیت شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر