مستنشق

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ شِ] (ع ص)استنشاق کننده. آب و جز آن در بینی کننده. (از منتهی الارب). || استشمام کنندهء هوا. (از اقرب الموارد). رجوع به استنشاق شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر