«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ صِ] (ع ص) آنکه خاموش بایستد. || آنکه از کسی بخواهد که به او گوش فرادهد. (از اقرب الموارد). || خاموش بودن خواهنده. (از منتهی الارب). رجوع به استنصات شود.