مستنفره

«لغت نامه دهخدا»

[مُ تَ فِ رَ] (ع ص) تأنیث مستنفِر. رمیده. نافره. منهزمه. رمو: کأنهم حُمُر مستنفره. فَرَّت مِنْ قسوره. (قرآن 74/50 و 51).