«لغت نامه دهخدا»
[مُ تَ قِ] (ع ص) بیدار. (از منتهی الارب). بیدار و هشیار نسبت به کارها و محتاط و باحذر. (از اقرب الموارد). و رجوع به استیقاظ شود.
