مسغبه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ غَ بَ] (ع مص، اِمص) گرسنه شدن و جوع، و گویند آن در صورتی است که با تعب و رنج همراه باشد. (از اقرب الموارد). سغب. گرسنگی. (دهار) (از منتهی الارب). مجاعه. گرسنه شدن : أو اطعام فی یوم ذی مسغبه. (قرآن 90/14).