«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَ سِ فَ] (ع ص) تأنیث مسفسف. رجوع به مسفسف شود. || باد که پست وزد و خاک نرم و تنک را برانگیزد و ببرد. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد). باد که بر روی زمین رود. (مهذب الاسماء).