«لغت نامه دهخدا»
[مِ فَ] (ع اِ) تیشهء چوب تراشی و آنچه بدان چیزی را تراشند. (منتهی الارب). آنچه چیزی را بدان تراشند. (از اقرب الموارد). چوب سای و مالهء بزرگ. ج، مَسافن. (مهذب الاسماء).
