«لغت نامه دهخدا»
[مَ قَ طَ] (ع اِ) تمامی ریگ توده و جایی که ریگ تنک گردیده و منقطع شود. (منتهی الارب). || سبب افتادن و سقوط کردن: هذا مسقطه له من أعین الناس؛ این است سبب افتادن وی از چشم مردم. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد).