«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَکْ کَ] (ع ص، اِ) نعت مفعولی از تسکیت. ساکت کرده شده. خاموش گردانیده. (از اقرب الموارد). رجوع به تسکیت شود. || آخرین تیر و تیر پسین از تیرهای قمار. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد).