مسمقران

«لغت نامه دهخدا»

[مَ سِ قَ / مَ مَ](1) (اِ) زراوند طویل. مسمقار. مسمقوره. (ترجمهء ابن بیطار) (ناظم الاطباء). و رجوع به مسمقار و مسمقوره شود.
(1) - ضبط اول از «لکلرک» و دوم از ناظم الاطباء است.