مسمقوره

«لغت نامه دهخدا»

[مَ سِ رَ / رِ / مَ مَ رَ / رِ](1) (اِ)زراوند طویل. مسمقار. مسمقران. (ترجمهء ابن البیطار) (ناظم الاطباء).
(1) - ضبط اول از «لکلرک» و دوم از ناظم الاطباء است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر