مسند

«لغت نامه دهخدا»

[مَ نَ] (ص) حرامزاده. (ناظم الاطباء) (شعوری)(1). || تنبل و هیچکاره. || دروغگوی. لاف گوی. گزافه گوی. || بدذات و بدکردار. (از ناظم الاطباء).
(1) - ظ. کلمهء «سند» به غلط «مسند» خوانده شده و چهار معنی به آن داده شده است.