«لغت نامه دهخدا»
[مَ] (ع اِ) جِ مسوح و مسوحه. مطلقاً داروهائی را گویند که بوسیلهء دستها ببدن آدمی مالش دهند. (از بحر الجواهر) : در اطلیه و مسوحات ملذذ جهت تقویت باه. (از کتاب هدایه الملوک ابن الفقیه اصفهانی از یادداشت مرحوم دهخدا). ادهان مرکبه. مسوحا. و رجوع به مسوح و مسوحه شود.