مسود

«لغت نامه دهخدا»

[مُ سَوْ وِ] (ع ص) اختیارکننده و برگزینندهء مهتر برای قوم. || آن که سیاه میکند و با سیاهی نشان میکند. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). سیاه کننده. || آن که با سیاهی دوات می نویسد. (ناظم الاطباء). نویسنده.
- مسود اوراق؛ نویسندهء ورق ها. (ناظم الاطباء).
- || سوادکننده از اوراق. رونوشت بردارنده. کپیه کننده از اوراق.