«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَوْ وَ] (ع ص) نعت مفعولی از تسویر. زینت کرده شده با دست برنجن. (ناظم الاطباء). یاره بر دست نهاده. (منتهی الارب). دستبند داشته شده. دارای دستبند : چهل مربط در محاذات مجلس او بداشتند با تجافیف مشهر و غواشی مسور و به اسلحهء نفیس مصور. (ترجمهء تاریخ یمینی چ سنگی ص333). ساق و ساعد ما را به عادت نسوان مسور و مخلخل نیافته اند. (مرزبان نامه). || دیوار بناشده. محاط شده از دیوار. دیواردار. (ناظم الاطباء). به دیوار آمده. (از منتهی الارب). بادیوار. (یادداشت مرحوم دهخدا). دارای سور. || (اِ) جای دست برنجن از دست. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) (آنندراج).