«لغت نامه دهخدا»
[مِسْ وَ] (اِخ) ابن مَخْرمه بن نوفل بن اهیب القرشی الزهری، مکنی به ابوعبدالرحمن و متولد سال دوم و مقتول به سال 64 ه .ق. از فضلای صحابه و از فقهای آنان است. در طفولیت محضر نبی (ص) را درک کرد. از خلفای اربعه روایت دارد. در فتح افریقا با عبدالله بن سعد همراه بود. در سال 64 ه .ق. که با ابن زبیر در محاصرهء مکه همراه بود سنگی از حصار مکه به سرش اصابت کرد و مقتول گردید. (از الاعلام زرکلی).