«لغت نامه دهخدا»
[مُ هِ] (ع ص) فراخ رو. (منتهی الارب) (آنندراج): فرس مسهب؛ اسب فراخ قدم. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). || مرد بسیارگوی. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج). مرد بسیارگوی و پرحرف. (ناظم الاطباء). بسیارگوی. (مهذب الاسماء). مُسهَب.