«لغت نامه دهخدا»
[مُ سَیْ یا] (ع اِ مصغر) مصغر مساء. شبانگاه. ج، مسیانات. (منتهی الارب): أتیته مسیاناً؛ آمدم آن را در شب. (ناظم الاطباء).
