مسیطه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ طَ] (ع ص، اِ) آب تیرهء بوی ناک که در تک حوض بماند. مسیط. (منتهی الارب) (آنندراج). باقی آب تیره در حوض. (مهذب الاسماء). || سیل اندک. مسیط. (منتهی الارب). || چاه شیرین که در آن آب تباه درآید و متغیر گرداند. (منتهی الارب) (آنندراج). || آب که میان چاه و حوض روان باشد. || رودبار که در وی آب اندک روان باشد. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر