مشاجن

«لغت نامه دهخدا»

[مَ جِ] (ع اِ) این کلمه دو بار در الجماهر بیرونی چ هند ص 233 و 234 آمده و با توجه به معنی کلمه در ص 234: «هی الحجاره المشدوده علی أعمده الجوازات المنصوبه علی الماء جاری للدق... و اذا اندق جوهر الذهب او انطحن غسل عن حجارته و...» چنین می نماید که مصحف «مساحن» جمع «مسحنه» است. و رجوع به همین کلمه شود.