«لغت نامه دهخدا»
[مَ شاق ق] (ع اِ) سختیها. جِ مشقه. (غیاث) (آنندراج) (ناظم الاطباء) : جوان را عذار ارغوانی در تحمل مشاق فراق زعفرانی شد. (سندبادنامه ص188).
